Teatr blisko ludzi

Wyróżniony

Teatr blisko ludziTeatr Powszechny w Łodzi jest jednym z najchętniej odwiedzanych teatrów w Polsce – w sezonie odwiedza go ponad 130 tysięcy osób. Działa jako Polskie Centrum Komedii i organizuje Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, ale jest przede wszystkim teatrem otwartym na wszystkie grupy społeczne. – Przyświeca nam idea „Teatr blisko ludzi” – mówi Ewa Pilawska, dyrektor Teatru – Staramy się walczyć z wykluczeniem, pamiętając o wszystkich widzach. Od lat prezentujemy spektakle dla bezrobotnych i emerytów za symboliczną złotówkę i 10 złotych, od 11 lat realizujemy unikatowy Teatr dla niewidomych i słabo widzących.

Od kilku sezonów prowadzimy warsztaty dla podopiecznych MONAR-u, którzy pod okiem naszego aktora zrealizowali już dwa spektakle. Współpracujemy również z grupą seniorów, którzy w lipcu wystawili prapremierę na Małej Scenie. Bardzo ważne są dla nas również działania i projekty edukacyjne – adresowane do wszystkich grup, angażujące zarówno najmłodszych, uczniów szkół podstawowych, gimnazjów, liceów, jak i dojrzałych widzów. Teatr od wielu lat współpracuje z wieloma łódzkimi instytucjami i specjalistami, których wiedza i doświadczenie uzupełnia merytoryczne projekty Teatru Powszechnego w Łodzi. (BeO)

Teatr Powszechny nie czeka na widza, tylko poszukuje go, zahacza, zachęca do rozmowy. Potrafi dotrzeć do grup widzów zapomnianych przez innych, staje się teatrem z poczuciem misji. Jest teatrem, w którym trwa nieustanna dyskusja. Czasem zabawna, czasem poważna, zawsze inspirująca.

Aleksandra Dulas, Fundacja Nowoczesnej Edukacji Spunk

 

Teatr blisko ludzi Teatr blisko ludzi
Teatr blisko ludzi Teatr blisko ludzi

Współpraca naszych podopiecznych zaczęła się od Narodowego Czytania, kiedy reprezentowaliśmy Teatr Powszechny. Potem, w kolejnych dwóch latach, zrealizowaliśmy z Arkiem Wójcikiem trzy spektakle „Follow the White Rabbit”, „1,2,3, zginiesz Ty” i „Ostatni świadkowie”. Dwa pierwsze zaprezentowaliśmy w ramach „Dotknij Teatru”. Poprzedził je etap wielomiesięcznych prób i warsztatów – to był bardzo ważny aspekt uzupełniający proces terapii. Pracowaliśmy też z seniorami z grupy teatralnej „Jesteśmy” różnica pokoleniowa okazała się nie być kłopotem, ale potwierdzeniem komunikacji bez barier. To wartości, które pozwalają młodym ludziom odnaleźć się na nowo.

Barbara Tokarska, psycholog i terapeuta uzależnień w łódzkim ośrodku MONAR

Powszechny zaprosił moich studentów do udziału w cyklu zajęć „Otwarta Scena. Krytyka teatralna w praktyce”, które odbywały się w ramach programu studiów. Młodzi ludzi spotkali się z wybitnymi krytykami teatralnymi, prawdziwymi autorytetami. Co najważniejsze, byli to praktycy, którzy na co dzień mają do czynienia z teatrem. Zaszczepiło to w młodych ludziach prawdziwą pasję i dociekliwość, które do dzisiaj się rozwijają.

dr Agnieszka Węgrzyńska, Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego

Warsztaty towarzyszące spektaklom dla młodzieży, które prowadzą aktorzy Powszechnego wraz z zaproszonymi specjalistami zmniejszają dystans między przestrzenią sztuki a jej odbiorcami. Artyści wchodzą w dialog z publicznością, odsłaniają kulisy swojej pracy, przez co przełamują stereotyp niedostępności artysty dla przeciętnego widza. Teatr Powszechny zbliża się do ludzi, ale też pozwala zbliżyć się do teatru tym, dla których teatr jak dotąd wydawał się zamknięty. Teatr tym samym staje się przestrzenią otwartą nie tylko na elity, ale wszystkich ludzi.

Anna Ostrowska, filozof

Powszechny pobudza do myślenia, do refleksji nad sobą, naszymi relacjami z innymi i ze światem. Dotyka miejsc wrażliwych: tego, kim jesteśmy, na ile siebie znamy, co jest ważne. Dyskusja z samymi sobą zaczyna się w teatrze, a potem toczy w życiu: kiedy idziemy spać, kiedy się budzimy i w rozmowach z przyjaciółmi. Powszechny jest jak filozof, który zadaje pytania i zachęca do szukania odpowiedzi.

Anna Jurek, Fundacja Nowoczesnej Edukacji Spunk

Hasło „misyjność w teatrze” to pojęcie brzmiące koszmarnie patetyczne dla normalnego śmiertelnika, a już w 100 procentach dla dzieci i młodzieży. Dlaczego? Powody można mnożyć, ale najistotniejsze jest stwierdzenie, że to, co powinno zawierać się w misyjności teatru, to poczucie obowiązku i konieczność stawania w bezpośredniej bliskości wobec widza. Dla mnie jako psychologa bliskość ta wyraża się w prezentowaniu trudnych, a czasami wręcz traumatycznych stanów człowieka w sposób godny, umożliwiający bezpośrednie przeżycie w sposób bezpieczny i pozwalający na adekwatne do sytuacji rozładowanie emocji. Teatr Powszechny tę swoją bliskość z widzem, a szczególnie z młodym widzem realizuje poprzez wiele projektów, adresowanych do różnych grup wiekowych dzieci i młodzieży, ale łączy je jeden wspólny cel. Jest nim ukształtowanie umiejętności rozumienia swoich emocji i adekwatnego reagowania na nie, czyli na umiejętność zarządzania emocjami.

Joanna Gruszczyńska, psycholog; Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego

Ze studentami Pracowni Teorii i Praktyki Scenograficznej współpracowaliśmy z Teatrem Powszechnym w Łodzi podczas Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych mieliśmy możliwość stworzenia  w przestrzeni miasta instalacji „Skażeni Awangardą”. W ramach tej współpracy przyszli adepci zawodu scenografa poznali praktyczne aspekty pracy w teatrze, mieli również okazję obejrzeć wszystkie spektakle festiwalu i stać się tym samym aktywnymi odbiorcami sztuki teatru.

Justyna Cieślik-Płusa, wykładowczyni łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych

Ostatnio zmienianyczwartek, 02 listopad 2017 17:21
(0 głosów)
Wyświetlony 2406 razy

Więcej w tej kategorii:

« Mazda CX-5 najbezpieczniejsza

Skomentuj

Upewnij się, że wymagane pola oznaczone gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.